Belangstelling tonen voor het wel en wee van kinderen kan op velerlei manieren. Daarbij gaat het niet alleen om zaken die rechtstreeks met school te maken hebben, maar ook om aandacht voor zaken uit de privé-sfeer die kinderen als belangrijk ervaren. Kinderen voelen meestal aan, of je alleen maar belangstelling voorwendt dan wel echt geïnteresseerd bent. Bijvoorbeeld door er later nog eens op terug te komen.

Meeleven kost tijd. Dat klinkt akelig zakelijk, maar het is wel zo. Je moet er dus tijd voor durven nemen ondanks de druk van het schoolprogramma. Natuurlijk gaan kinderen naar school om te leren, maar toch. Ze zijn niet van steen en soms lopen de emoties zo hoog op, dat er toch niets van leren komt. Dan kun je maar beter wat tijd spenderen om de gevoelens te helpen kanaliseren. Dit schijnbare tijdverlies blijkt op wat langere termijn een tijdsinvestering die de onderwijsresultaten ten goede komt.

Veel scholen beginnen de schoolweek met een open kringgesprek. Dat geeft de mogelijkheid een redelijk beeld te krijgen van wat kinderen bezig houdt. Veel valt ook te beluisteren bij het begin en het einde van de schooltijd. Stille kinderen vragen geen aandacht: je hebt geen kind aan ze. Het risico is dan ook groot dat je ze over het hoofd ziet en ze in dagen, misschien wel weken niet spreekt.

Soms biedt de OALT-leerkracht uitkomst. In eigen taal en in een meer vertrouwde omgeving komen de echte zaken eerder en beter op tafel.

Actief luisteren
Meeleven is in hoofdzaak een kwestie van `actief luisteren'.
Actief `luisteren' bestaat uit het in eigen woorden samenvatten van wat je het kind hoort zeggen en het onder woorden brengen van impliciete gevoelens van het kind. 

Andere luistertips:

• toon je begrip door te knikken, voorover te leunen, te glimlachen, je voorhoofd te fronsen. Realiseer je hierbij wel dat gebaren niet altijd eenduidig zijn;
• nodig het kind uit verder te praten met korte reacties als: 'Dat is interessant.' 'Oh ja?' 'Ik ben benieuwd.' 'Uhuh.' 'Nou, nou';
• praat zelf niet te veel en te lang achtereen: een luisterend oor stimuleert kinderen vaak al voldoende tot verder praten;
• stiltes zijn zinvol: nadenken, moed vatten;
• stel vragen (geen suggestieve vragen als 'Vind je ook niet dat...');
• bekritiseer of ontken geen gevoelens die het kind naar voren brengt.